Chronicles of Narnia.Prince Caspian (2008) 23.976 fps OCR runtime 02:29:58
เอาผ้ามาซิ
ลอร์ดมิราซ
ท่านได้บุตรชาย
สวรรรค์ทรงเมตตาเรา
เจ้ารู้คำสั่งใช่มั้ย
ขุนพลโกลแซลล์
ข้าทราบดี
อีก 5 นาที
คืนนี้พระองค์ไม่ต้องไปศึกษาดวงดาวหรอก
มาเถิด เราต้องรีบแล้ว
- ท่านอาจารย์ เกิดอะไรขึ้น - เสด็จอาของท่านทรงให้ประสูติกาล...
พระโอรส
มา
เสด็จไปให้ถึงป่า
- ป่ารึ - ทหารจะไม่ตามไปที่นั่น
หลายปีกว่าข้าจะได้พบของสิ่งนี้
จงทรงอย่าใช้มัน หากไม่ถึงคราวคับขันจริงๆ
ข้าจะได้พบท่านอีกหรือไม่
ข้าหวังเช่นนั้น เจ้าชาย
มีอีกหลายสิ่งที่ข้าอยากทูลบอกพระองค์
ทุกสิ่งที่ทรงรู้กำลังจะเปลี่ยนไป
ปิดสะพาน
เสด็จเร็ว
- หยุด - หยุด
โอรส โอรส
พระนางพรูนาพริสเมีย ให้กำเนิดโอรสแก่ลอร์ดมิราซ
ไอ้ขี้ขลาดงมงายคนไหนอยากไปนอนคุกคืนนี้
เขาเห็นเราแล้ว
ดูเขาไว้
ไม่
- ระวังหน่อยสิหนู - ขอโทษค่ะ
เดินดูทางมั่งสิ
รอด้วย
"โพสต์"
เธอเรียนที่เซนต์ฟินบาร์เหรอ
ใช่
ฉันเรียนเฮนดอน เฮาส์ ฝั่งตรงข้าม
ฉันเคยเห็นเธอ...
นั่งอยู่คนเดียว
ใช่...คือ...ฉันชอบอยู่คนเดียว
เหมือนกันเลย
เธอชื่ออะไรเหรอ
- ฟิลลิส - ซูซาน
ตามมาเร็วเข้า
หนังสือพิมพ์มัยครับ
หนังสือพิมพ์ใหม่ทุกวัน
"การป้องกันตัวเองคือหน้าที่ของพลเมือง"
เอ็ดมันด์
เอาเลย เตะหน้ามันเลย
นี่ แยกกัน พอได้แล้ว ไม่เอา
พอได้แล้ว ลุกขึ้นมา
โตได้แล้ว
- ไม่ต้องขอบคุณ - ฉันจัดการเองได้
คราวนี้เรื่องอะไรอีกล่ะ
- มันชนฉัน - พี่เลยชกเขา
เปล่า พอมันชนเสร็จ พวกมันบังคับให้ฉันขอโทษ
- ฉันเลยชกให้ - จริงเหรอ
- เดินหนีมันยากกว่ารึไง - มันเรื่องอะไรล่ะ
ไม่เบื่อรึไงที่คนอื่นทำเหมือนเราเป็นเด็ก
ก็เราเป็นเด็ก
ฉันไม่ได้เป็นตลอด...
นี่ปีนึงแล้วนะ
เขาจะให้เรารออีกนานแค่ไหน
ถึงเวลาทำใจแล้วว่าเราต้องอยู่ที่นี่
ปฏิเสธความจริงไปก็เท่านั้น
แย่แล้ว
- ทำเป็นคุยกับฉันหน่อยสิ - พวกเราก็คุยกับเธออยู่นี่
"ชายหาด"
- เบาๆ ลู - ใครหยิกฉันก็ไม่รู้
- อย่าดึงได้มั้ย - ฉันไม่ได้แตะนายเลย
นี่ ทุกคน นั่นมันอะไร
- เหมือนเวทมนตร์เลย - เร็ว ทุกคนจับมือกัน
- ฉันไม่จับมือนายหรอก - เอาเถอะ
"ทางออก"
เสียดายนายไม่ไวเท่าฉัน เอ็ด
ลงน้ำสุดท้ายเป็นหมาหัวเน่า
ระวัง
คลินมาแล้ว
รอเดี๋ยว
เร็วเข้า ซูซาน เร็วๆเข้า
มาเล่นกัน สนุกดีนะ
เอ็ดมันด์
เอ็ด เอ็ด
- มีอะไรเหรอ - นายว่าเราอยู่ที่ไหน
นายว่าที่ไหนล่ะ
ฉันจำไม่ได้ว่ามีซากหักพังในนาร์เนีย
ใครอยู่ที่นี่กันนะ
พวกเราน่ะสิ
นั่นของฉัน
- ชุดหมากรุกของฉัน - ชุดไหน
หมากรุกที่บ้านเราไม่ได้เป็นทองคำแท้ซะหน่อย
เป็นไปไม่ได้
- พี่เห็นมั้ย - อะไร
จินตนาการภาพกำแพง
เสาหิน...ตรงนั้น
และหลังคาแก้วกระจก
ปราสาทแคร์ พาราเวล
ช้าก่อนพระองค์ มิใช่คนที่ทรงคิดหรอก
งันเป็นใครรึ
เรายังไม่แน่ใจ
เป็นไปไม่ได้
ข้าเตือนสภาแล้ว เมื่อครั้งมอบความวางใจแก่ลอร์ดมิราซ
- ว่ามันจะมีผลตามมา - ไม่
เราจะกล่าวหาผู้สำเร็จราชการลอยๆไม่ได้
เราจะใช้ข้ออ้างนั่นอีกนานแค่ไหน
ต้องรอให้ที่นั่งในสภานี้ว่างเปล่าก่อนรึ
ท่านอำมาตย์ทั้งหลาย ขออภัยที่ข้ามาช้า
ข้าไม่รู้ว่าเรามีประชุม
ไม่สงสัยเป็นอื่นเลยว่า ท่านมีงานรัดตัว
เชิญพูด
ตั้งแต่พระเจ้าแคสเปี้ยนที่ 9 สิ้นพระชนม์..
ท่านก็วางตนราวกับราชาเหนือหัว
และเวลานี้เจ้าชายแคสเปี้ยนก็หายตัวไปอีก
ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง ลอร์ดมิราซ
ลองนึกถึงใจท่าน สูญเสียหลานชาย...
รัชทายาทโดยชอบธรรม...
ในคืนเดียวกับที่ภริยาท่านให้กำเนิดบุตรชาย
ขอบคุณ ลอร์ดโซเปสเปี้ยน
ความเห็นอกเห็นใจจากท่านช่วยได้มากในยามนี้
ท่านคงบอกเล่าได้ว่า เรื่องเศร้าเช่นนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร
นั่นคือสิ่งที่รบกวนจิตใจข้าอย่างที่สุด
แคสเปี้ยนที่รักของเราถูกลักพาตัวไป...
โดยพวกนาร์เนีย
ท่านกล่าวเกินจริงไปแล้ว มิราซ
จะให้เรานิ่งเฉย ดูท่านโยนความผิดให้ชีวิตในเทพนิยายรึ
อะไรน่ะ
เราหลงลืมต่างหากเล่า นาร์เนียเคยเป็นดินแดนเถื่อน
สัตว์ดุร้ายเดินกันเพ่นพ่าน
บรรพบุรุษของเราได้สูญเสียเลือดเนี้อ...
เพื่อกำจัดเจ้าสัตว์ร้ายพวกนี้
เราก็คิดเช่นนั้น
ขณะที่เราขัดแย้งปัดแข้งขากัน...
พวกมันก็แพร่พันธุ์ลูกหลาน ราวแมลงสาบใต้ก้อนหิน
นับวันยิ่งกล้าแข็ง จับจ้องดูเรา...
เฝ้ารอเวลาเข้าโจมตี
ยังจะมีหน้าสงสัยว่าทำไมเราชิงชังเจ้า
ข้าตั้งใจไว้ว่าจะตอบโต้มัน
แม้ว่าข้าจะต้องโค่นไม้ลงทั้งป่า...
ข้ารับปากว่า ข้าจะตามหาเจ้าชายแคสเปี้ยน..
และสานต่อสิ่งที่บรรพบุรุษเราเริ่มต้นไว้
- เครื่องยิงหิน - อะไรนะ
มันไม่ได้พังตามกาลเวลา แคร์ พาราเวลถูกโจมตี
นายไม่มีไม้ขีดไฟมาใช่มั้ย
ไม่มี แต่...
ไอ้นี่พอใช้ได้มั้ย
ก็พูดให้มันเร็วกว่านี้หน่อยสิ
ไม่อยากจะเชื่อ ทุกอย่างยังอยู่ที่นี่
ฉันเคยสูงมากเลย
ก็ตอนนั้นเธอโตแล้ว
แต่อีกหลายร้อยปีต่อมา...เธอกลับเด็กลง
- นั่นอะไร - แตรงาช้างของฉัน
ฉันทิ้งไว้บนอานม้าวันที่เรากลับไปอังกฤษ
ยามอัสลานแยกเขี้ยวคม ลมฤดูหนาวสิ้นสุด
ยามอัสลานสะบัดแผงคอ...
ฤดูใบไม้ผลิล้อลมอีกครั้ง
ทุกคนที่เรารู้จัก..คุณทัมนัสกับพวกบีเวอร์..
ตายหมดแล้ว
เราต้องหาให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
มันจ้องหน้าข้าไม่เลิกเลย
ก็อย่ามองมันสิ
ตรงนี้ไกลพอแล้วล่ะ
ปล่อยเขา
อีกากับเครื่องแก้วเอ๋ย
"ปล่อยเขา"
เจ้าคิดได้แค่นั้นเองน่ะรึ
แค่ขอบใจคำเดียวก็พอแล้ว
เจ้าไม่เร่ง พวกมันก็จับข้าโยนน้ำอยู่แล้ว
รู้อย่างนี้ให้พวกเขาจับโยนน่ะดีแล้ว
ว่าแต่พวกนั้นจะฆ่าท่านทำไม
พวกเทลมารีน...ฆ่าเป็นนิจสิน
เทลมารีน ในนาร์เนียเนี่ยนะ
200-300 ปีนี้เจ้าไปอยู่ไหนมาล่ะ
เรื่องมันยาวน่ะค่ะ
โอ้ เจ้าต้องล้อข้าเล่นแน่ๆ
พวกเจ้านี่รึ...
อดีตราชาและราชินี
ราชันย์ปีเตอร์ ผู้สง่างาม
คำหลังตัดทิ้งไปก็ได้นะ
นั่นสิ
เจ้าอาจประหลาดใจ
เจ้าไม่อยากสู้กับข้าหรอก เจ้าหนู
ไม่ใช่ข้า...เขา
เอ็ดมันด์
เจ้าไม่เป็นไรนะ
คงเครากับโครงเตียง
แตรวิเศษสัมฤทธิ์ผลจริงๆ
แตรอะไร
ขนมปังนี่เก่างั่ก
ข้าจะให้เขากินซุป เขาใกล้จะฟื้นแล้วล่ะ
ข้าคงฟาดเขาเบาไป
นี่กาบริก เขาเป็นแค่เด็กหนุ่ม
เขาเป็นเทลมารีน ไม่ใช่ลูกหมาหลง ไหนเจ้าบอกว่าจะกำจัดเขา
เปล่า ข้าบอกว่าข้าจะจัดการเขาเอง
ฆ่าเขาตอนนี้ไม่ได้ ข้าเพิ่งทำแผลที่หัวเขา
มันจะเหมือนฆ่าแขกผู้มาเยือน
แล้วเจ้าว่าเพื่อนๆ เขาจะรับแขกยังไง
ทรัมพ์คินทำอะไรเขารู้ นี่ไม่ใช่ความผิดเขา
หยุดนะ หยุด
หยุดก่อน อย่า อย่า
ข้าบอกแล้วให้ฆ่าเขาตอนที่ยังมีโอกาส
- เจ้าก็รู้ว่าเพราะเหตุใด - ให้โหวตมั้ย ข้าเลือกข้างเขา
ปล่อยเขาไปไม่ได้ เขาเห็นเรา
พอได้แล้ว นี่กาบริก
หรือข้าต้องขึ้นไปนั่งบนหัวเจ้าอีก
ส่วนเจ้า...ดูเจ้าทำกับข้าสิ
ข้านั่งเคี่ยวซุปตั้งครึ่งค่อนเช้า
เจ้าเป็นอะไร
โธ่ ถามมาได้
ข้านึกว่าคนรู้จักแบดเจอร์ดีซะอีก
เปล่าๆ ข้าหมายถึง...
เจ้าเป็นชาวนาร์เนีย พวกเจ้าควรสูญพันธุ์ไปแล้ว
ขอโทษที่ทำให้ผิดหวัง
กินซะ ยังร้อนอยู่
เราบริการที่พักพร้อมอาหาร ให้ทหารเทลมารีนตั้งแต่เมื่อไหร่
ข้ามิใช่ทหาร
ข้าคือเจ้าชายแคสเปี้ยนที่ 10
ทำไมท่านมาอยู่ที่นี่
ข้าแอบหนีมา
พระเจ้าอาต้องการช่วงชิงบัลลังก์ข้า มาโดยตลอด
ที่ข้ามีชีวิตรอดมาถึงบัดนี้
ก็เพราะเขาไม่มีทายาท
- แต่มันไม่เหมือนเดิมแล้วล่ะสิ - ใช่
แสดงว่าเราไม่ต้องลงมือฆ่าท่านเอง
ก็ถูกอีก
- ท่านจะไปไหน - พระเจ้าอาจะหยุดต่อเมื่อข้าตาย
แต่..ท่านไปไม่ได้ ท่านถูกส่งมาเพื่อช่วยเรา
ไม่รู้หรือว่านี่คืออะไร
ห้องหนังสือใหญ่จริงเชียว ท่านปราชญ์
เจาะจงหาสิ่งใดเป็นพิเศษหรือเปล่าพระองค์
ข้าคิดว่าข้าพบสิ่งที่ตามหาแล้ว...
ในตัวทหารผู้หนึ่ง
รู้จักแตรของราชินีซูซานมั้ย
ว่ากันว่าเป็นของวิเศษ
วิเศษรึ
ชาวนาร์เนียเชื่อว่า มันเรียกอดีตราชา ราชินีกลับมาได้
ช่างเป็นความเชื่อที่งมงายยิ่งนัก
แล้วแคสเปี้ยนรู้อะไรเกี่ยวกับ ความเชื่องมงายนี้มั้ย
พระองค์เคยห้ามมิให้ข้าเอ่ยถึงเรื่องปรัมปรา
จริงสินะ
ข้าขอบอกว่า ถ้าแคสเปี้ยนรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์ลี้ลับ...
ก็สมควรอยู่ที่พระองค์จะทรงหวาดหวั่น
เริ่มจากเจ้าชาย...
แล้วมาถึงพระอาจารย์
หากผู้อยู่ในบ้านมิราซยังมีภัย
- แล้วพวกเราจะเหลือรึ - ลอร์ดโซเปสเปี้ยน
คำพูดนั้นจะนำภัยมา ลอร์ดโซเปสเปี้ยน
นี่คือเวลาแห่งภยันตราย ท่านขุนพล
จงเลือกคำพูดอย่างรอบคอบ เช่นเดียวกับการเลือกคบสหาย
เมื่อใดสะพานจะสร้างเสร็จ
- การก่อสร้างเป็นไปตามกำหนดการ - ไม่ทันการ
กองทัพข้าจะข้ามแม่น้ำเวลานี้
ท่านสละทหารส่วนหนึ่งไปช่วยสร้างสิ
กำลังทหารของข้ามีจำกัด
นั่นล่ะสิ่งที่เจ้าพึงระลึกไว้
ไปที่เบรูน่า
นำทหารไปเท่าที่ต้องการ เราต้องถึงตัวแคสเปี้ยนก่อนพวกมัน
พวกมัน
หัดศึกษาประวัติศาสตร์เสียบ้าง
ต้นไม้นิ่งจัง
ก็ต้นไม้...จะให้วิ่งหรือไง
มันเคยเต้นรำ
พวกท่านจากไปไม่นาน เทลมารีนก็รุกรานเรา
ชาวนาร์เนียที่รอดพากันถอยร่นเข้าป่า
ส่วนพวกชาวต้นไม้...
ก็หนีเข้าป่าลึกหายเงียบไปนับแต่นั้น
หนูไม่เข้าใจเลย อัสลานปล่อยให้เป็นแบบนี้ได้ไง
อัสลาน
เขาก็ทิ้งเราไปพร้อมกับพวกท่าน
เราไม่ได้ตั้งใจทิ้งไป
จะตั้งใจหรือไม่ มันไม่สำคัญแล้ว
พาเราไปหาชาวนาร์เนีย...
แล้วมันจะสำคัญ
สวัสดีจ้ะ
ไม่เป็นไร เราเพื่อนกัน
อยู่นิ่งๆ องค์ราชินี
อย่าเข้าใกล้เธอนะ
ยิง ซูซาน ยิง
- ทำไมมันไม่ยอมหยุด - ข้าเดาว่ามันคงหิว
ขอบคุณ
หมีป่า
ฉันว่ามันพูดไม่ได้
ถูกกระทำเหมือนเป็นสัตว์โง่เง่าอยู่นานๆ
มันก็กลายเป็นโง่จริงๆ
ท่านจะได้เห็นว่า นาร์เนียป่าเถื่อนกว่าที่ท่านจำได้นัก
ข้าได้ยินนะ
ข้าว่าเราควรรอราชาและราชินี
ไปเลย ดูซิคนอื่นจะเข้าใจท่านเหมือนพวกข้ามั้ย
ข้าไปด้วยก็ได้
ก็อยากดูว่าท่านจะอธิบายกับไมโนทอร์ยังไง
ไมโนทอร์
มีจริงรึ
ช่างฉุนเฉียวอีกต่างหาก
- ใช่ แถมยังร่างใหญ่ - ยักษ์
แล้วเซนทอร์ล่ะ ยังมีอยู่หรือไม่
พวกเซนทอร์อาจจะสู้อยู่เคียงข้างท่าน
แต่บอกมิได้ว่าพวกอื่นๆ จะทำตามมั้ย
แล้วอัสลานล่ะ
เหตุใดท่านจึงรู้เรื่องเรามากนัก
- นิทานปรัมปรา - ประเดี๋ยวก่อน
พระบิดาท่านเล่าเรื่องราวของนาร์เนียรึ
มิได้ พระอาจารย์ข้าน่ะ...
เสียใจด้วย
เรื่องเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเจ้าควรถาม
- อะไรรึ - มนุษย์
- เขารึ - เปล่า...พวกเขา
- พวกเขาอยู่นั่น - หนี
ยิง
- โอ้ แย่แล้ว - เดี๋ยว ข้าไปเอง
เอามันไป มันมีความสำคัญกว่าข้า
พาเขาหนีไปก่อนเลย
แกอยู่ไหน
เลือกคำสั่งเสียให้จงดี เทลมารีน
เจ้าเป็นหนูนี่
ข้าหวังจะได้ฟังคำที่มันตราตรึงกว่านี้
จับดาบขึ้นมา
ไม่ล่ะ
จับดาบสิ ข้าไม่สู้กับผู้ไม่มีอาวุธนะ
เช่นนั้นข้าอาจมีชีวิตยืนยาวขึ้น...
ถ้าไม่ประดาบกับท่านนักรบหนู
ข้าบอกว่าไม่สู้กับเจ้า มิได้บอกว่าจะไว้ชีวิตเจ้า
รีพิชีป
- ยังดาบไว้ก่อน - ทรัฟเฟลฮันเตอร์
เจ้าคงมีเหตุผลที่ดีมากๆ ถึงได้ทะเล่อทะล่าเข้ามา
- ไม่มีหรอก เชิญต่อเลย - เขาเป็นคนที่เป่าแตรวิเศษ
- อะไรนะ - งันก็ให้เขานำมันออกมา
นี่คือเหตุผลที่เรามาชุมนุมกัน
ฉันจำทางนี้ไม่ได้
ปัญหาของผู้หญิง ในหัวไม่มีเรื่องทิศทาง
นั่นเพราะในหัวเรามีอย่างอื่นอยู่
เขาน่าจะฟัง "พ.ต.น." ซะตั้งแต่แรกแล้ว
- พ.ต.น. - เพื่อนตัวน้อย
อ้อ เรียกยังงันไม่ข่มกันเลยใช่มั้ยนั่น
ฉันไม่ได้หลงทาง
ใช่
ท่านก็แค่ไปผิดทาง
เจ้าเห็นแคสเปี้ยนครั้งสุดท้ายที่ป่าสะพรึง
จะไปถึงที่นั่นเร็วสุดต้องข้ามแม่น้ำไป
ถ้าข้าเข้าใจไม่ผิด แม่น้ำแถบนี้ไม่มีทางข้าม
นั่นล่ะคือคำอธิบายว่าเจ้าเข้าใจผิด
เวลาผ่านไปน้ำกัดเซาะผิวดิน ลึกเข้ามาเป็น..
เงียบเถอะน่า
- มีทางลงรึเปล่า - มี โดดลง
เราไม่ได้หลง
มีเขตน้ำตื้นใกล้เบรูน่า ชอบว่ายน้ำกันมั้ย
ก็ดีกว่าเดินล่ะ
อัสลาน
อัสลาน อัสลานอยู่ฝั่งโน้น
ไม่เห็นเหรอ เขาอยู่ เอ่อ...
นั่น
ตอนนี้ยังเห็นเขามั้ย
ฉันไม่ได้บ้านะ
เขาอยู่ตรงนั้น เขาอยากให้เราตามเขาไป
พี่มั่นใจว่าป่านี้มีสิงโตอยู่เยอะ
- เหมือนหมีตัวนั้น - ฉันจำอัสลานได้แน่ๆ
ข้าจะไม่โดดหน้าผา
ตามสิ่งที่ไม่มีตัวตนหรอกนะ
คราวก่อนที่ฉันไม่เชื่อลูซี่...
ฉันก็กลายเป็นคนที่ดูไร้สมอง
แล้วทำไมพี่ไม่เห็นเขาล่ะ
บางทีพี่อาจไม่มีใจมอง
เสียใจนะ ลู
ฆ่ามัน
- เทลมารีน - โกหก
ฆาตกร
แตรวิเศษ คือหลักฐานว่ามันขโมยของเราไปอีกอย่าง
- ข้ามิได้ขโมยสิ่งใด - มิได้ขโมยสิ่งใด
ให้เราบอกสิ่งที่พวกเทลมารีนขโมยไปมั้ย
- บ้านเรา - แผ่นดินเรา
- อิสรภาพเรา - ชีวิตเรา
เจ้าขโมยนาร์เนีย
จะให้ข้ารับผิดชอบทุกอย่างแทนคนของข้างันรึ
รับผิดชอบ...
และรับโทษด้วย
ช่างพูดมาได้ เจ้าคนแคระ
ลืมไปแล้วรึว่า พวกเจ้านั่นแหละที่รบช่วยแม่มดขาว
ข้ายินดีจะทำอีก หากกำจัดพวกป่าเถื่อนนี้ไปได้
งั้นก็โชคดี ที่เจ้าไม่มีอำนาจชุบคืนชีพนาง
หรือจะให้เราเรียกเจ้าหนุ่มผู้นี้ ไปสู้กับอัสลาน
พวกท่านอาจลืม แต่พวกเราแบดเจอร์จำได้ดี
นาร์เนียไม่เคยสันติสุข หากมิใช่เวลาที่บุตรแห่งอดัมเป็นกษัตริย์
เขาเป็นเทลมารีน เหตุใดจะให้เป็นกษัตริย์เรา
เพราะข้าช่วยพวกท่านได้
- มันเป็นกลลวง - ฟังเขาพูดก่อน
พ้นจากป่านี้ ข้าคือเจ้าชาย
บัลลังก์เทลมารีนเป็นของข้าโดยชอบธรรม
ช่วยข้าครองราชย์ ข้าจะนำสันติมาสู่เรา
ถูกต้อง ถึงกาลนั้นแล้ว
ข้าเฝ้ามองท้องฟ้า...
ข้าต้องเฝ้ามอง เช่นที่เจ้าต้องจดจำ แบดเจอร์
ทาร์วา เทพแห่งชัยชนะ อะแลมบิล เทวีแห่งสันติสุข
มาพบกัน ณ สวรรค์ชั้นฟ้า
ณ บัดนี้ บุตรแห่งอดัมปรากฏกาย
เขาจะคืนอิสรภาพให้แก่เรา
เป็นไปได้หรือ คิดว่าสันติจะเกิดหรือ
ท่านคิดเช่นนั้นจริงหรือ
เมื่อ 2 วันก่อน ข้ายังไม่เชื่อว่า มีสัตว์พูดได้..
คนแคระ เซนทอร์...
แต่วันนี้ข้าได้เห็นกับตา มากมายมหาศาล..
ที่เราชาวเทลมารีนมิอาจนึกฝัน
ไม่ว่าแตรนี้เป็นสิ่งวิเศษรึไม่ มันก็นำเรามาพบกัน
รวมพลังกัน
ทวงถามสิ่งที่เป็นของเราคืนมา
หากท่านเป็นผู้นำเรา เช่นนั้นข้ากับลูกชาย..
ขอมอบดาบของเราแด่ท่าน
เราขอมอบชีวิตให้ท่านอย่างถวายหัว
กองทัพมิราซตามเราอยู่ไม่ไกลแน่ ฝ่าบาท
หากจะรับมือ เราจะต้องเร่งหาทหารและอาวุธ
พวกเขาใกล้มาถึงแล้ว
พวกนี้ กับพวกนี้
ต้นไม้ล้ม
- ถอยไป - ระวังหน่อย
ระวัง
- ตั้งให้ตรง ตั้งให้ตรง - ต้นไม้ล้ม
นี่ไม่ใช่ทางที่ดีที่สุดจริงๆด้วย
เธอคิดว่าเธอเห็นอัสลานตรงไหน
ทุกคนเลิกพูดเหมือนผู้ใหญ่ซะทีเถอะ
ฉันไม่ได้คิดไปเอง ฉันเห็นจริงๆ
แต่ข้าเป็นผู้ใหญ่นะ
เห็นอยู่ตรง...
ลูซี่
ตรงนี้
ลูซี่ ยังไม่หลับใช่มั้ย
ทำไมเธอคิดว่าพี่ไม่เห็นอัสลาน
พี่เชื่อฉันเหรอ
ก็เราข้ามหุบเหวมาได้
ไม่รู้สิ
พี่อาจจะไม่ได้อยากเชื่อฉัน
เธอรู้มาตลอดว่าเราจะกลับมาที่นี่ ใช่มั้ย
ฉันแค่หวังไว้
พี่เพิ่งจะทำใจได้ว่าต้องอยู่อังกฤษ
อยู่ที่นี่พี่ก็มีความสุขไม่ใช่เหรอ
ก็จนกว่าจะกลับล่ะ
ลูซี่
อัสลาน
คิดถึงท่านมากเลย
- ท่านโตขึ้น - เจ้าเองก็โตขึ้นทุกปี
ข้าก็เช่นกัน
ท่านไปอยู่ไหนคะ ทำไมไม่มาช่วยเรา
สิ่งต่างๆ ไม่ได้เหมือนเดิมทุกครั้งหรอก หนูน้อย
ซูซาน ตื่นเร็ว
ตามสบาย ลู อยากทำอะไรทำไป
ตื่นเถอะ
อัสลาน
อย่า อย่าสู้กัน
เจ้าชายแคสเปี้ยน
ใช่ แล้วเจ้าเป็นใคร
ปีเตอร์
- ราชันย์ปีเตอร์ - เจ้าเรียกพวกเรามา
ก็ใช่ แต่...นึกว่าเจ้าจะโตกว่านี้
ถ้าไม่พอใจ อีก 2-3 ปีเราค่อยกลับมาใหม่
ไม่ต้อง ไม่เป็นไร เจ้าแค่...
เจ้าไม่เหมือนกับที่ข้าคิดไว้
เจ้าก็เหมือนกัน
มีศัตรูคนเดียวกัน แม้แต่คู่ปรับเก่าก็ร่วมมือกันได้
เรารอพระองค์กลับมา อย่างกระวนกระวายพะย่ะค่ะ
หัวใจและดาบเราพร้อมรับใช้พระองค์
อุ๊ยตายแล้ว น่ารักจังเลย
- ใครพูดน่ะ - โทษที
ฝ่าบาทเองเหรอ ขอเดชะพระเจ้าข้า...
กระหม่อมเชื่อว่า "กล้าหาญ" "แกล้วกล้า" หรือ "กร้าวแกร่ง"
ดูสมศักดิ์ศรีกับ...อัศวินแห่งนาร์เนีย
อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเจ้าบางคนใช้ดาบเป็น
พะย่ะค่ะ และเร็วๆ นี้ กระหม่อมยังได้ใช้มัน...
รวบรวมอาวุธเพื่อกองทัพของฝ่าบาท
ดี เพราะเราจะต้องใช้ดาบทุกเล่มที่หาได้
เช่นนั้น เจ้าอาจต้องการดาบของเจ้าคืน
พวกมันขโมยไปมากมั้ย
อาวุธและเกราะมากพอสำหรับ 2 กองพล
แต่...ไม่แค่นั้น
"เจ้าคิดถูกแล้วที่หวาดกลัวป่า...เอ็กซ์"
เจ้าคิดถูกแล้วที่หวาดกลัวป่า
- เอ็กซ์ - แคสเปี้ยน...ที่ 10
ขอประทานอภัยพระองค์ ตำหนิข้าเถิด
ข้ารู้
บอกซิ ท่านขุนพล
ท่านเสียกำลังคนไปเท่าใด
- ไม่เลยซักคน - ไม่รึ
มันวูบมาเหมือนผีกลางดึก เราไม่เห็นแม้เงา
แล้วทำไมทหารเจ้าจึงบาดเจ็บเล่า
ข้าถามว่า...
ทหารเจ้าตายไปกี่คน
ในช่วงที่พวกนาร์เนียจู่โจม
ซึ่งเจ้าโชคดีที่รอดชีวิตมาได้
ท่านขุนพล...
ตายกี่คน
3
ขอโทษเถอะนะ ลอร์ดโซเปสเปี้ยน
แคสเปี้ยนมิใช่ผู้ติดร่างแหของการก่อจลาจล
เขาคือผู้บงการทุกสิ่ง
ดูเหมือนนาร์เนียต้องการกษัตริย์องค์ใหม่
ดีที่ท่านมีทหาร
แต่เราต้องมีป้อมปราการ
แล้วพวกเขาเป็นไง
ไม่เคยพอใจกับอะไร บ่นเป็นบ้า ดื้อหัวชนฝา
เจ้าก็ถูกใจเลยสิงั้น
ก็ถูกใจอยู่
มันอาจไม่เหมือนที่เจ้าคุ้นเคย แต่ก็คุ้มกันภัยได้
ปีเตอร์ เธอน่าจะมาดูนี่
พวกเรานี่
ที่นี่คือที่ไหน
เจ้าไม่รู้รึ
เขาต้องรู้แน่ว่าทำอะไรอยู่
มันขึ้นอยู่กับเราแล้ว
ตอนนี้ก็ได้แต่รอว่าเมื่อไหร่
ทหารและอาวุธสงครามของมิราซกำลังมา
นั่นแปลว่าปราสาทเขาขาดกำลังคุ้มกัน
เราควรทำอย่างไร ฝ่าบาท
- เราต้องจู่โจม - เราต้องวางแผน...
ความหวังเดียวของเราคือต้องชิงลงมือก่อน
บ้าไปแล้ว ไม่เคยมีใครยึดปราสาทนั้นได้
- ทุกอย่างมีครั้งแรกเสมอ - ทีเด็ดอยู่ตรงความคาดไม่ถึง
- แต่อยู่ที่นี่เราได้เปรียบ - ถ้าเราเตรียมพร้อม...
เราอาจป้องกันที่นี่ไว้ได้
อยู่ใต้ดินข้าอุ่นใจกว่า
ข้าขอบใจในสิ่งที่เจ้าทำที่นี่
แต่นี่ไม่ใช่ป้อมปราการ มันเป็นสุสาน
ใช่ ถ้ามันฉลาด
มันก็แค่รอเวลาให้เราอดตาย
- เราเก็บถั่วไว้สิ - ใช่ เอาไปขว้างพวกเทลมารีนให้ตาย
หุบปากไปเหอะ
พระองค์ทราบนะว่าข้าอยู่ข้างไหน
ถ้าข้าพาพวกเจ้าไป เจ้าจัดการยามได้มั้ย
เราสู้แค่ตาย ฝ่าบาท
- นั่นแหละที่ฉันเป็นห่วง - อะไรนะ
ทุกคนทำยังกับว่ามีแค่ 2 ทางเลือก
ตายที่นี่ หรือ ตายที่นั่น
- พี่ว่าเธอไม่ได้ฟังเรานะ ลู - พี่ต่างหากที่ไม่ฟัง
หรือพี่ลืมไปว่าใครกันแน่ที่ปราบแม่มดขาว
พี่ว่าเรารออัสลานมานานพอแล้ว
ท่านอาจารย์
- ต้องหาเขาให้พบ - เจ้าไม่มีเวลาพอ
- เจ้าต้องไปเปดประตูปราสาท - ไม่มีเขา เจ้าคงไม่ได้มาอยู่ที่นี่
ข้าเองก็ด้วย
ฉันกับเธอรับมือมิราซได้
ข้ายังไปที่ประตูทัน
ใช่ ข้าเป็นหนู
เรานึกว่าจะเป็นคนที่...สูงกว่านี้
- แกสูงตายล่ะ - เอ๊ะ ประชดหรือเปล่า
ขอ 5 นาทีมั้ย
ทรงมาทำอะไรที่นี่
ข้ามิได้ช่วยพระองค์หนี เพื่อให้ทรงกลับมาอีก
พระองค์ต้องหนีไป
ก่อนที่มิราซจะรู้ว่าพระองค์อยู่นี่
อีกไม่นานเขาจะรู้
และมาอยู่ห้องนี้แทนท่าน
อย่าประมาทมิราซ เช่นที่พระบิดาเคยพลาดเลย
อาจารย์พูดถึงเรื่องอะไร
ขอทรงโปรดอภัย
ดีจริงๆ ที่เจ้าปลอดภัย
ลุกขึ้น
- แคสเปี้ยน - หยุดอยู่ตรงนั้น
- เจ้าทำอะไรน่ะ - ข้าว่ามันชัดเจนอยู่แล้ว
บางครอบครัวอาจคิดว่า พฤติกรรมเช่นนี้ไม่เหมาะสม
แต่ความคิดนั้นไม่เห็นจะหยุดท่านได้
เจ้าต่างจากข้างันรึ
น่าเสียดาย ครั้งแรกที่เจ้าแสดงความกล้า..
กลับต้องเสียเปล่า
วางดาบลงเสียเถิด แคสเปี้ยน
- ไม่อยากทำเช่นนี้เลย - เราก็ไม่อยากให้ท่านทำ
ห้องนี้เคยเป็นห้องส่วนตัวนะ
เจ้ามาทำอะไรที่นี่ เจ้าต้องอยู่ที่ป้อมประตูเมือง
ไม่
ขอถามซักครั้ง ขอฟังความจริง
ท่านฆ่าพระบิดาข้าใช่หรือไม่
เจ้าอยากรู้มากสินะ
ท่านบอกว่าพี่ชายท่านตายตอนหลับ
มันก็มีส่วนจริงอยู่
แคสเปี้ยน แบบนี้ไม่ทำให้อะไรดีขึ้น
เทลมารีนหากไม่แย่งชิงคงไม่มีเช่นทุกวันนี้
พ่อเจ้ารู้เรื่องนี้ไม่น้อยไปกว่าใคร
ท่านทำได้อย่างไรกัน
ด้วยเหตุผลเดียวกับที่เจ้า จะเหนี่ยวธนูนั่นล่ะ
- เพื่อลูกของเรา - หยุดนะ
- หยุดอยู่ตรงนั้น - เจ้าจะต้องเลือกแล้ว ยอดรัก
เจ้าอยากให้ลูกชายเราเป็นกษัตริย์
หรืออยากให้เขาเป็นเช่นแคสเปี้ยน
- ลูกไม่มีพ่อ - ไม่
แคสเปี้ยน
มันหมายความว่าไง
- เราโดนโจมตี - ส่งสัญญาณภัย
ทุกคน หยิบธนู
- ปีเตอร์ - กองทัพเราอยู่ด้านนอก ไปเร็ว
เร็ว เอ็ด เดี๋ยวนี้
- ส่งสัญญาณบอก - ฉันยุ่งอยู่นิดหน่อย พีท
ปีเตอร์ ไม่ทันแล้ว เราต้องหยุดก่อนจะสายเกินไป
ไม่ ฉันยังไปทัน
ช่วยหน่อย
หรือที่เธอทำนี่มันเพื่อสนองตัวเอง ปีเตอร์
ติดสิ
บุก
เราถูกโจมตี
โจมตี โจมตี
เพื่อนาร์เนีย
พลธนู
เลือกเป้าหมาย
เล็งเป้า
เอ็ด
ปิดประตูขังมันไว้
ถอยทัพ
เราต้องถอย เดี๋ยวนี้
พาเธอไปจากนี่
กลับไปที่ประตู ไป
- แคสเปี้ยน - ฉันจะหาเขาเอง
ไป ออกไป ไป ออกไป หนีก่อน
ตามข้ามา
สั่งยิงเลยสิ
ทหารข้ายังอยู่ข้างล่าง
ถอย หนีออกไป หนีเร็ว
เอาเลย
ยิง
หนีเอาตัวรอด เร็วเข้า
ปีเตอร์ สะพาน
ไม่ต้องสนเรา หนีไปเพื่อน
เราจะตายเพื่ออัสลาน
เกิดอะไรขึ้น
ถามเขาสิ
- ปีเตอร์ - ถามข้าเหรอ
เจ้าน่าจะถอยตั้งแต่แรก ตอนยังมีเวลา
ไม่ ไม่มี ก็เพราะเจ้าต่างหาก
ถ้าเจ้าทำตามแผน พวกเราคงไม่ตาย
ถ้าเจ้าอยู่ที่นี่ตามที่ข้าบอก พวกเขาต้องไม่ตายแน่
- เจ้าเรียกเรามา ลืมแล้วเหรอ - นั่นล่ะผิดแรกที่ข้าทำ
ไม่ ความผิดแรกของเจ้าคือ การเสนอหน้ามาเป็นผู้นำ
ข้ามิใช่คนที่ละทิ้งนาร์เนีย
เจ้ารุกรานนาร์เนีย เจ้าไม่มีสิทธิ์เป็นผู้นำเช่นเดียวกับมิราซ
เจ้า เขา พ่อของเจ้า...
นาร์เนียจะดีกว่านี้ถ้าไม่มีพวกเจ้า
หยุดนะ
มารุมมองข้าทำไม
พวกเทลมารีนใกล้จะมาอยู่รอมร่อ
ขอบใจ...เพื่อนตัวน้อย
- ดีมากเพื่อน - เร่งมือเข้า ช้าเกินไปแล้ว
เบรูน่าขอถวายกองกำลัง
แกลมาขอถวายกองกำลัง
แทชบานขอถวายกองกำลัง
เอททินส์มัวร์ขอถวายกองกำลัง
ขอจงทรงพระเจริญ ขอจงทรงพระเจริญ
เจ้าดีใจที่ได้เป่าแตรวิเศษแล้วใช่มั้ย
ราชาและราชินีทำเราผิดหวัง
กองทัพล้มตายไปกว่าครึ่ง พวกที่รอดจะตายตามไปในไม่ช้า
เจ้าต้องการอะไร แสดงความยินดีรึ
ท่านต้องการเลือดของอาท่าน เราก็เช่นกัน
ท่านต้องการบัลลังก์ เราเอาให้ท่านได้
ท่านเรียกหาอำนาจเก่า...ก็ล้มเหลว
แต่ยังมีอำนาจที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น
อำนาจซึ่งเคยคุมขังอัสลาน มานานเกือบร้อยปี
นั่นใคร
ข้าคือความหิว
ข้าคือความกระหาย
ข้าอยู่โดยไม่กินอาหารได้เป็นร้อยปี...
โดยไม่ตาย
ข้านอนบนน้ำแข็งได้เป็นร้อยคืน...
โดยไม่หนาว
ข้าดื่มเลือดได้เป็นลำธารโดยท้องไม่แตก
บอกมาเถิด ศัตรูเจ้าเป็นใคร
ท่านชังใคร เราชังด้วย
เรื่องชิงชังไม่มีใครเหนือเกินเรา
รับรองได้ใช่มั้ยว่ามิราซตายแน่
ยิ่งกว่านั้นอีก
วาดวงกลมลงบนพื้น
ช้าก่อน
ข้ามิได้ต้องการเช่นนี้
หนึ่งหยดเลือดของบุตรแห่งอดัม... ปลดปล่อยข้าได้
แล้วข้าจะรับใช้พระองค์
ไม่
หยุดนะ
มาสิ มา
อย่าเข้าใกล้เขานะ
ปีเตอร์ที่รัก
ข้าคิดถึงเจ้า
มาเถิด
เพียงหยดเดียว
ศึกนี้เจ้ามิอาจจัดการโดยลำพัง
ฉันรู้ นายจัดการเองได้
เหตุใดอาจารย์ไม่เคยบอกข้าเรื่องพระบิดา
แม่ข้าเป็นคนแคระดำจากเทือกเขาทางเหนือ
ข้าเสี่ยงชีวิตหลายปีมานี้
ก็เพื่อว่า ซักวันหนึ่ง...
พระองค์อาจเป็นกษัตริย์ที่ดีกว่าองค์ก่อนๆ
ข้าทำอาจารย์ผิดหวัง
ทุกสิ่งที่ข้าทูลเล่าให้ฟัง ทุกสิ่งที่มิได้ทูลเล่า
ทั้งหมดก็เพราะข้าเชื่อมั่นในพระองค์
พระองค์อาจเป็นกษัตริย์ ที่ถูกกล่าวขวัญที่สุดในประวัติกาล
ชาวเทลมารีนผู้กอบกู้นาร์เนีย
เธอโชคดี รู้ตัวมั้ย
ยังไงเหรอ
ที่ได้เห็นเขา
พี่อยากให้เขาแสดงตัวพิสูจน์นะ
อาจเป็นเราที่ต้องพิสูจน์ตัวเองกับเขานะ
พีท รีบมาด่วนๆเลย
กรวดกับกลอง นั่นน่ะหรือแผนต่อไป
ส่งเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ เข้าไปในป่ามืดมิด ตามลำพัง
- มันเป็นโอกาสเดียวของเรา - เธอไม่ได้ไปคนเดียว
พวกเรายังตายกันไม่พออีกหรือ
นี่กาบริกก็เป็นเพื่อนข้า แต่เขาหมดสิ้นความหวัง
ราชินีลูซี่ไม่สิ้นหวัง ข้าก็ไม่เช่นกัน
เพื่ออัสลาน
- งันข้าจะไปด้วย - ไม่ เจ้าต้องอยู่นี่
เราต้องต้านทานไว้ จนกว่าลูซี่กับซูซานจะกลับมา
ขอข้าพูดบ้าง...
มิราซอาจเป็นทรราชย์และฆาตกร
แต่ในฐานะกษัตริย์ เขาต้องทำตามราชธรรมเนียม...
และความคาดหวังของประชาชน
มีสิ่งหนึ่งที่อาจต่อเวลาให้เราได้
พวกเขาอาจจะยอมแพ้ศิโรราบ
ไม่
พวกมันเย่อหยิ่งเกินกว่านั้น
"ข้า ปีเตอร์ ด้วยพรประทานจากอัสลาน ด้วยการเลือกสรรและพิชิต..."
"จอมราชันย์แห่งนาร์เนีย ลอร์ดแห่งแคร์ พาราเวล"
"และจักรพรรดิแห่งหมู่เกาะโดดเดี่ยว..."
"เพื่อป้องกันมิให้เกิดการนองเลือดหฤโหด"
"ข้าจึงขอท้ามิราซ ผู้บุกรุกให้มาประลองกันตัวต่อตัว"
"ยุติเมื่อฝ่ายหนึ่งตาย รางวัลคือการศิโรราบโดยราบคาบ"
- บอกซิ เจ้าชายเอ็ดมันด์... - ราชา
- อะไรนะ - "ราชาเอ็ดมันด์"
แค่ "ราชา" ปีเตอร์เป็นจอมราชันย์
ข้ารู้ มันฟังดูงงๆหน่อย
เหตุใดเราต้องเสี่ยงรับข้อเสนอเจ้า
ในเมื่อพลบค่ำ กองทัพเราก็ถล่มเจ้าราบคาบแล้ว
ท่านประมาทเรามาครั้งนึงแล้วมิใช่หรือ
เมื่อ 7 วันก่อน ชาวนาร์เนียยังเป็นเพียง ผู้สูญพันธุ์
และจะสูญพันธุ์อีกครั้ง
งันท่านก็ไม่น่าจะกลัวอะไร
มันไม่ใช่เรื่องวัดความกล้าหาญ
งันท่านก็หาญปฏิเสธ ไม่ขอประลองกับนักดาบรุ่นลูก
ข้ายังไม่ได้ปฏิเสธ
เราพร้อมจะสนับสนุนพระองค์
ไม่ว่าจะตัดสินใจทางไหน
ฝ่าบาท ลำพังความได้เปรียบด้านกองทัพเรา ก็เป็นข้ออ้างอย่างดี
- ในการหลบเลี่ยง... - ข้าไม่หลบเลี่ยงอะไรทั้งนั้น
ข้าเพียงแต่อยากทูลว่า
พระองค์ทรงปฏิเสธได้
ฝ่าบาทจะไม่ทรงปฏิเสธ
ทรงเต็มพระทัยที่จะแสดงความกล้าหาญ
ให้พสกนิกรประจักษ์แก่สายตา
เจ้า...
ภาวนาให้ดาบของพี่ชายเจ้า คมกว่าคำพูดเถอะ
เดสเตรียรับใช้ข้าดีมาตลอด เจ้าอยู่กับมือดีแล้ว
เท้าต่างหาก
- โชคดีนะ - ขอบคุณ
นี่...
ถึงเวลาที่มันจะกลับไปหาเจ้าของ
เจ้าเก็บเอาไว้สิ เจ้าอาจจะต้องเรียกข้าอีก
- "เจ้าอาจจะต้องเรียกข้าอีก" - เงียบเถอะน่ะ
หากเมื่อไรข้ามีท่าทีเพลี่ยงพล้ำ...
กระหม่อมเข้าใจ ฝ่าบาท
หวังว่าเจ้าจะไม่ผิดหวังหากข้ารอด
ยังพอมีเวลาที่จะยอมแพ้
จะยอมเมื่อไหร่ก็บอกนะ
จะมีคนตายอีกซักเท่าไหร่เพื่อบัลลังก์นี้
แค่คนเดียว
- ไป - เขาเห็นเราแล้ว
- ถือบังเหียน - พี่ทำอะไรน่ะ
ขอโทษนะ ลูซี่ แต่เธอคงจะต้องไปคนเดียวแล้ว
แน่ใจเหรอว่าไม่ต้องการแตรวิเศษ
ฝ่าบาทต้องการพักซักหน่อยมั้ย
ซัก 5 นาที
3
ลูซี่ล่ะ
น้องไปได้...ด้วยความช่วยเหลือเล็กน้อย
- ขอบใจ - เจ้ายุ่งอยู่นี่
อย่าปล่อยไว้จนหวุดหวิด เหมือนเมื่อครู่อีกล่ะ
ขึ้นไปอยู่บนโน้น ปลอดภัยไว้ก่อน
พี่ไม่คิดว่าพวกเทลมารีนจะรักษาคำพูด
- ขอโทษนะ - ไม่เป็นไร
ระวังตัวนะ
ยิ้มเข้าไว้
เจ้าว่าเขาดูเป็นยังไง
หนุ่ม
แต่ฝ่าบาทก็ทรงทำได้ดีเยี่ยม...สมวัยพระองค์
ฉันว่าไหล่ฉันหลุด
ที่บ้านจะเป็นยังไง ถ้าเราตายที่นี่
นายอยู่เคียงข้างฉันเสมอ แต่ฉันไม่เคยจะ..
ไว้ซึ้งทีหลังก็ได้
ขอพัก
ไม่ใช่เวลารักษาเกียรติอัศวินนะ ปีเตอร์
ไม่ต้องปรานี
ระวัง
เป็นอะไรรึ เจ้าหนุ่ม
ขี้ขลาดเกินกว่าจะคร่าชีวิตคนรึ
นี่มันไม่ใช่แค้นของข้า
ข้าอาจมองผิดไป
บางทีเจ้าอาจมีคุณสมบัติ เป็นกษัตริย์เทลมารีน
ไม่ใช่กษัตริย์เช่นท่าน
เก็บชีวิตท่านไว้เถอะ
ข้าจะคืนอาณาจักรให้แก่ชาวนาร์เนีย
ฝ่าบาท
จบเรื่องนี้แล้วข้าค่อยคิดบัญชีเจ้า
มันจบแล้วล่ะ
กบฏ มันยิงพระองค์
มันสังหารกษัตริย์เรา
เตรียมพร้อม
ปีเตอร์
ลุย
ชาวเทลมารีน จับอาวุธ
จับอาวุธ
ยิง
ทัพทหารม้า
จู่โจม
พลขมังธนู เตรียมยิง
กองทัพนาร์เนีย
บุก
1...2...
3...4...
5...6...
เล็งเป้าหมาย
เล็งไว้ที่เป้าหมาย
8...9...
ทุกคนพร้อม
10...ยิง
หยุด ถอยก่อน ถอยก่อน
หยุดก่อน หยุดก่อน
ยิง
บุก
หนูเหรอเนี่ย
ช่างไร้จินตนาการกันเสียจริง
พร้อมยิง
ยิง ยิง
ลูซี่ล่ะ
กลับไปที่มั่นของเรา
ยิงดักอย่าให้มันหนีไปได้
ยิง
ทุกคนระวัง
กลับไปที่มั่นของเรา
ฆ่าให้เหี้ยน
อัสลาน
ข้านึกแล้วว่าเป็นท่าน เป็นท่านมาโดยตลอด
แต่คนอื่นๆ ไม่เชื่อข้า
เพราะเหตุนั้นรึเจ้าจึงไม่มาหาข้า
ข้าขอโทษ ข้ากลัวไม่กล้ามาคนเดียว
ทำไมท่านไม่แสดงตัวล่ะ
ทำไมท่านไม่คำรามเข้ามา และช่วยเราเหมือนครั้งก่อน
สิ่งต่างๆ ไม่อาจเกิดซ้ำได้เหมือนเดิม หนูน้อย
หากข้ามาเร็วกว่านี้ ทุกคนจะไม่ตายใช่มั้ยคะ
เรื่องนั้นเราตอบไม่ได้หรอก ลูซี่
แต่สิ่งที่จะเกิดขึ้นจากนี้ ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
- ท่านจะช่วยเราใช่มั้ย - แน่นอน
- เจ้าก็เช่นกัน - ข้าอยากกล้าหาญกว่านี้
หากเจ้ากล้าหาญกว่านี้ เจ้าคงจะเป็นนางสิงห์
เอาล่ะ ข้าว่าเหล่าสหายเจ้านอนนานพอแล้ว ว่ามั้ย
มาเลย
ลูซี่
เพื่ออัสลาน
เราต้องล่อมันไปที่แม่น้ำ
เราต้องระดมกำลังพล...ไปเบรูน่า
ถอยกลับไปที่สะพาน
บุก
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
- แม่น้ำ - ถอยเร็ว
ถอยก่อน ถอย
หนอยแน่ะ
ไปรวมกันที่ริมฝั่งน้ำ
เราจะไม่ทำร้ายเจ้า
ส่งมอบอาวุธมา
ถอดเสื้อเกราะออก
ลุกขึ้นเถิด ราชาและราชินีนาร์เนีย
ทุกพระองค์
ข้าคิดว่าข้ายังไม่พร้อม
ด้วยเหตุนั้นข้าจึงรู้ว่าเจ้าพร้อม
ขอบพระทัย ฝ่าพระบาท
ขอบพระทัย
อัสลานจงเจริญ ถือเป็นเกียรติยิ่งที่ได้อยู่ใน...
ข้าเก็บอาการไม่อยู่จริงๆ
ขอประทานอภัย ที่ข้าปรากฏตัวในสภาพที่ไม่เหมาะสม
อีกซักหยดได้มั้ย
- มันไม่งอกแล้วล่ะ - ลองดูไม่เสียหาย
เจ้าดูดีแล้ว เจ้าตัวเล็ก
ถึงเช่นนั้นก็เถิด...
ข้าจำต้องถอนตัว หางคือเกียรติยศศักดิ์ศรีของหนู
เจ้าอาจคิดถึงศักดิ์ศรีมากเกินไป สหาย
มันมิใช่เพียงศักดิ์ศรี มันคือเครื่องช่วยทรงตัว
ปีนป่าย และหยิบจับสิ่งของ
ขอเดชะฝ่าบาท เราผู้น้อยจะไม่ขอมีหางเช่นกัน
หากว่าหัวหน้าเราไม่มี
ข้ามิได้ทำเพื่อศักดิ์ศรีเจ้า
แต่เพื่อความรักจากเหล่าสหายเจ้า
ดูสิ ขอบพระทัยฝ่าบาท ข้าจะรักษามันอย่างดี
จากวันนี้ไป มันจะเป็นสิ่งเตือนความอัปยศครั้งใหญ่ของข้า
เพื่อนตัวน้อยที่เจ้าเล่าอยู่ที่ใดรึ
ทีนี้ท่านเห็นเขาหรือยัง
เพราะเจ้าเข้าไปยุ่ง...
ฉันเสียใจ แต่อนาคตของพวกเขาในโลกนั้นจะต้องดีแน่
เจ้าชายแคสเปี้ยน
เราพร้อมแล้ว ทุกคนมาชุมนุมโดยพร้อมเพรียง
นาร์เนียเป็นของชาวนาร์เนีย เฉกเช่นที่เป็นของมนุษย์
ที่นี่ต้อนรับเทลมารีนทุกท่าน ที่ประสงค์จะอยู่อย่างสันติ
ผู้ใดไม่ประสงค์จะอยู่...
อัสลานจะพากลับไปยังถิ่นบรรพบุรุษเดิมของเรา
เราจากเทลมาร์มาหลายชั่วอายุคนแล้ว
เรามิได้หมายถึงแผ่นดินเทลมาร์
บรรพบุรุษพวกเจ้าเป็นโจรสลัด
ล่องเรือไปขึ้นฝั่ง ณ เกาะแห่งหนึ่ง
พวกเขาพบถำ หุบเหวซึ่งพาพวกเขามาจากโลกแห่งนั้น
โลกเดียวกับราชาและราชินีของเรา
ข้านำท่านคืนไปยังเกาะนั้นได้
มันเป็นสถานที่ สำหรับผู้ปรารถนา จะเริ่มต้นใหม่
ข้าจะไป
ข้าจะขอรับข้อเสนอ
เราก็เช่นกัน
เพราะว่าเจ้าเอ่ยออกมาเป็นคนแรก อนาคตเจ้าในโลกแห่งนั้นจักรุ่งโรจน์
- พวกเขาหายไปไหนน่ะ - เขาถูกฆ่า
จะรู้ได้ยังไงว่าเขาไม่ได้ส่งเราไปตาย
ฝ่าบาท หากข้าจะเป็นตัวอย่าง ให้พวกเขาเชื่อใจได้...
ข้าจะขอนำหนู 11 ตัวไปโดยมิลังเล
- เราจะไปเอง - เราเหรอ
ไปเถอะ เวลาของเราหมดแล้ว
ที่สำคัญ...
เราไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่อีกแล้ว
ข้าจะดูแลมันไว้รอจนกว่าเจ้ากลับมา
เกรงว่านั่นคือปัญหา
เราจะไม่กลับมา
ไม่กลับเหรอ
เธอสองคนกลับ...
พี่คิดว่าเขาน่าจะหมายถึงพวกเธอ
ทำไมล่ะ
- พวกเขาทำผิดอะไร - ตรงกันข้ามทีเดียว หนูน้อย
ทุกสิ่งย่อมมีเวลาของมัน
พี่ชายและพี่สาวเจ้า ได้เรียนรู้จากโลกนี้แล้ว
ถึงเวลาที่เขาจะไปอยู่ในโลกของตนเอง
ไม่เป็นไร ลู
มันไม่ใช่แบบที่พี่คิดไว้
แต่ก็ไม่เป็นไร
ซักวันเธอจะเข้าใจเอง มาเถอะ
ข้าดีใจที่ได้กลับมา
เราน่าจะมีเวลามากกว่านี้
แต่ยังไงเราก็ไปกันไม่รอดอยู่ดี
ทำไม
ข้าแก่กว่าเจ้าตั้ง 1,300 ปีนะ
ฉันโตกว่านี้คงเข้าใจมั่งนะ
ฉันโตกว่ายังไม่อยากเข้าใจเลย
จะไปรึเปล่า ฟิลลิส
คิดว่ามีทางไหนที่เราจะกลับไปได้มั้ย
ฉันลืมไฟฉายไว้ที่นาร์เนีย